BÜKÜLEN KIYILARIN ÇAĞRISI
bir yanlýþlýktan geliyoruz, hiçliðe fýrlatýlmýþ
yürüyerek gidilemeyen
yarý düþsel yerlerden
simsiyah bir ýrmaktan geçiyoruz; kararsýzlýk ýrmaðý
elimizde ezilmiþ sözcükler, resimler, boþluklar
konuþmayý unutmuþtuk
dünya neredeydi
insanlar, savaþlar, yýkýmlar
yuvarlanýverdi önümüze bütün o metalik þeyler
ölüm kararlarý; dudaklarýn en kolay oyuncaðý
anlamýþtýk
tedavisi yoktu artýk yüzlere yerleþen kayalýðýn
saf bir yalnýzlýktan geliyoruz, biz
biz; dünyanýn en ýssýz çocuðu
biz, yani ben ve kitaplarým
öyle üþüyor ki anlam
kesmeseydi yolumuzu bunca çýkmaz sokak
kolay kolay düþmezdik bu üþüyüþün dipsizliðine
sýrtýmýza saplanmýþ bir haksýzlýktan geliyoruz
yankýlarýmýz çamur içinde
kulaklarý kanatýyor bozuluþun sesi
sýnýrsýzlýktan
ve iptal edilmiþ i mgelerden geliyoruz
düzeltmek için bükülen kýyýlarý
daha ne kadar uzaktadýr ki taþlarýn haykýrýþý
mesafe denen o renksiz ve kokusuz þey
daha ne kadar ayrýlmayacak belleðin kapýsýndan
oysa mesafe tanrý kadar kalabalýk
þurada duran þey, þu kapkara
hisleri gazete kaðýdýna sarýlý
kimin koyduðu bilinmeyen þu erimeyen buz
toplum
ve (nan)körlük sözleþmesi
insanlar arasýndaki kopmayan sonsuz bað
buydu taþlarýn konuþmak istediði
kimsenin duymadýðý, buydu
ne zaman duyar gibi olsak
usulca yanýmýza sokulur bir yenilgiden gelme hissi
Sosyal Medyada Paylaşın:
Dramatik Buluntular Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.