Gel, Gel ki
Gel Gönül Hikayem,
Soluk soluða koþar adýmlarla,
Düþlerin içinden sýyrýlýrcasýna,
Rüzgar gibi okþayan dokunuþlarýýn gibi gel.
Tebessümle saran bakýþlarýnla,
Çocuksu hýrcýnlýðýnla,
Zifirileri delen aydýnlýðýnla gel.
Erguvan berraklýðýnla,
Titreten öpüþlerinle,
Meþk eden sözcüklerinle,
Kelebek gibi kanatlan gel.
Ümitsiz geçmiþi umuda boðan,
Kýþýn ardýndaki baharla,
Sabahý aydýnlatan sýcaklýðýnla gel.
Miski amber kokunla,
Melek misali saflýðýnla,
Bitmesin istediðim seviþmelerinle gel.
Damaðýmda doyamadýðým tadýnla,
Yekpare olup kök salarak,
Dalgalarýn sahilde usulca süzülüþü gibi gel.
Þakaklarýmda oluþan kývrýmlar gibi,
Zamaný durdururcasýna,
Suyun ateþin korunu alýþý gibi gel.
Nar kýrmýzýsý,
Þehvetimin tek arzusu dudaklarýnla,
Baktýkça rüyalara daldýran ay parcasý çehrenle,
Ýçime dolup hiç gitmeyecek gibi gel.
Pembe yanaklarýn,
Þefkat dolu avuçlarýnla,
Sarhoþ eden bakýþlarýnla,
Aklýmý alan endamýnla gel.
Gelkiiii...
Dinsin gönlümü meftuna çeviren yangýným,
Daðýlsýn saçlarým ak ellerinin arasýnda,
Ruhum huzura kavuþsun koynunda,
Dokundukca kavrulsun dudaklarým dudaklarýnda....
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.