Yanılgı
Dostlukmuþ ,sevgiymiþ, aþkmýþ ; inandýk.
Düzeni kalpsizlik yönetiyormuþ.
Oysaki hepsinde birer yalandýk.
Yaþadýkça hayat öðretiyormuþ.
Birçoðu kendinde iyilik perisi,
Bakýnca özünde varlýk delisi,
Sanýr ki yok dünyada onun gibisi,
O hala yokluðunda diretiyormuþ.
Öfkesi zalimce,sevgisi bomboþ
Kendisi ömrünce öyle zil sarhoþ.
Ýster ki çaðýrýnca kalkýp ona koþ.
Sen gidince tahammül edemiyormuþ.
Dünya etrafýnda dönüyor sanmýþ.
Kötüyken kötüyü aðzýna almýþ.
Bir öfke çukurunda kapýlýp kalmýþ
Haklý olduðunda direniyormuþ.
Bir rüya gördüm ki gözlerinde yaþ.
Ýçinde bir kasvet,kaba bir telaþ.
Yüzü karanlýktý bedeniyse taþ
Tanrýdan merhamet dileniyormuþ.
N.K- 2020
"Aþký, dostluðu,sevgiyi hiç’e sayanlara..."
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.