Yalnız seni sevenleri sevmek sevgi değil, değiş tokuştur. CENAP ŞAHABETTİN
E-mail: Şifre: Üye ol | Şifremi Unuttum
Şiir ve Edebiyat Platformu
Anasayfa Şiirler Yazılar Forum Etkinlikler Nedir? Kitap Kitap  Tv TiVi  Müzik Blog Atölyeler Atölye  Bicümle Arama İletişim
   

E-kart Olarak Paylaş



 
Şiir Puan
 

4 10 1
Toplam: 0.0 puan
0 kişi puan vermiş.
 


 
Şiir Bilgi
09.08.2007 tarihinde eklendi.
4826 çoğul gösterim yapıldı.
4255 tekil gösterim yapıldı.
2 yorum yapıldı.
0 kişi favori listesine aldı.
Portfolyo: Genel
 



   
 
SARIKAMIŞ ŞEHİTLERİ’NE

SARIKAMIŞ ŞEHİTLERİ’NE
Aşağıdaki şiir Zekeriyya BİCAN’A ait olup, şiir kitaplarında ve özel sitesinde vardır. Noter tasdiklidir. Ve 3. Ordu komutanlığına hediye edilmiştir. Server SEYHAN isimli bir şahıs bazı sitelerde şiirin altına ismini yazarak yayınlamıştır. Site sahiplerine ve Server SEYHAN’A önemle duyurulur. Yaptığı bu ayıp ve işlediği suç, takipsiz kalmayacaktır. Şiirimin altından isminin derhal silinmemesi durumunda yasal işlem yapılacaktır. ÖNEMLE DUYURULUR. Zekeriya BİCAN(Müh-Şair ve Yazar)
SARIKAMIŞ ŞEHİTLERİ’NE
Bu cennet vatanın bekası için çıktılar yola,
Binlerce Mehmet’ im ayrıldı üç ayrı kola
Allahuekber dağlarında verildi mola,
Yollar Çanakkale’ye, Yemen’e, Sarıkamış’a…

Üçüncü Ordunun seçilmiş doksanbin eri,
Cennetlik bir ordunun bu son seferi,
Geriye dönmeyecekmiş meğer tek bir neferi…
Mahşere kalmıştı yine, düğünleri, tüm ümitleri…

Soğuktan buz tuttu gözleri, tükendi birden dizlerin feri,
Sarıkamış’ta kaldı, Mehmet’lerin o nur bedenleri
Toprak ağır bir bedelle almıştı, o dağ gibi koçyiğitleri,

Mehmet’im bir başka uykuya dalmıştı burada,
Kurban verilmişti doksan bin nefer vatana, yurda,
Bu aziz vatanı vermediler o namert çakala kurda,
Ruhları hala nöbettedir Çanakkale’de, Sarıkamış’ta…

Dedi ki Mehmet’im.
Biz bu ordunun savaş erleriydik geldik buraya,
Hiç gönül koymadık ki biz, yâre, yarene hasret sılaya,
Göğsümüze değmedi, ne top, ne de bir mermi,
Düşündüm bir an, yarasız asker cennete böyle gider mi? ...
Eğer vatan içinse bu kutsal sefer, yaralı, yarasız bütün neferler,
Hiç şeksiz şüphesiz cennetin bağrına gidermiş meğer…

Bir ara tüfeğim, yüküm kaydı omuzlarımdan,
Tutmak istedim tutamadım, sıyrılıp kaydı avuçlarımdan,
Haksız bir medet ummuştum, kanı donmuş parmaklarımdan,
Buzdan bir düşman tutmuştu sanki ayaklarımdan…
Sesimizi duymaz olmuştu artık hiçbir komutan,
Dizleri kilitlenip ayakta ölmüştü çavuşum Osman…
Yavaş yavaş örtülüyordu üstümüze kardan bir yorgan…

Hiç bilmediğimiz tatlı bir uyku sarmıştı gözlerimizi,
Helallik için söyledik birbirimize son sözlerimizi…
Hayret! O Şimal rüzgârları öpüyor gibiydi tenlerimizi,
Son anda melekler şefkatle ısıtıyordu üşüyen ellerimizi…

Baktım, karların içinden göründü anamın o nurlu yüzü,
Bakıyordu bir yerden eşimin o ceylan sürmeli gözü,
Duydum,“Yavrum haydi gel” der gibiydi babamın sözü,
Artık Sarıkamış olmuştu bize, bir nur deniz
Meleklere gamze olacakmış meğer yüzlerdeki buzların izi,
Sarıkamış ta bedenlerle, cennette ruhlarla bekleriz sizi…

Zaman haklı çıkardı, eşim cennete gitti diyen nenemi,
Cennetteki törende gördüm, 93 Harbine giden dedemi…
Dün akşam cennete bir başka şehitler ordusu geldi yeniden,
Yüzleri Ay gibi parlıyordu, kimi Çanakkale’den, kimi Yemen’den

Zekeriyya BİCAN
Zekeriyya Bican (Zekeriyya Bican)
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

   

Etiketler:
 Yorumlar
 _ırmak_
 
09 Ağustos 2007 Perşembe 17:17:22
o kadar çok şey yazmayı istiyorum kiiiii...
nafile...
tek kelime ile muhteşem...
 Börü
 
09 Ağustos 2007 Perşembe 12:27:49
Kurban olurum ben Sarıkamışta yalnız uyuyan yüz binlere.Duyarlılığına BÖRÜ'den teşekkür......


Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.