MENÃœLER
Anasayfa
Åžiirler
Yazılar
Forum
Nedir?
Kitap
Bi Cümle
Ä°letiÅŸim
Edebiyat Defteri
DERKEN ŞAİRLER DE ÖLDÜ
Hüma Efkan
DERKEN ŞAİRLER DE ÖLDÜ
DERKEN ÞAÝRLER DE ÖLDÜ
Týpký Ýstanbul’un iki yakasý gibi
Biz baþka þehirlerin insanlarýydýk.
Ne söylesek sesimiz duyulmaz
Ne desek anlaþýlmazdý hicrana gebe feryadýmýz
Ve insanlarý
Þiirler birleþtirir dedik
Þairleri olduk vuslatýn
Kimimiz þark
Kimimiz garp
Ve þimal
Hatta cenup’a yöneldik
Tuzaðýna düþerek ideolojik saplantýlarýn
Birimiz daðda avlandýk
Diðerimiz behiþt eyledik yüreklerimizi
Öbürü nifak ekti topraða
Diðeri saðýr ve dilsiz
Biz bizden yoksun
Biz inançtan yoksun
Fermanlar çýkardýk katlimize
Bu yüzden çýktý insanlýk firara
Ve ayrý düþtük
Baþta Tanrýyý katlettik,
Sonra insanlýðý
Derken þairler de öldü
Ne bir sala okundu ne de ezan duyuldu
Hüma Efkan
Sosyal Medyada Paylaşın:
Hüma Efkan Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
En Çok Okunan Şiirleri
GÜNAYDIN SEVDİĞİM
SUS
DELİ ADAMLAR
RİYAKAR, İKİ YÜZLÜ İNSANLAR
GÜNAYDIN
BABALAR GÜNÜ
ŞEHLA BAKIŞLI CEYLAN
DÜN DÜNDE KALDI AZİZİM.
AYRILIĞIN ERTESİ GÜNÜ
AH BE ÇOCUK