BU GECE
Hükümsüz bir aþkýn içindeyim bu gece
Gözlerim tutuklu kaldý özlemlerimde
Ellerim kelepçeli
Alevler sarmýþ dört bir yanýmý
Duvarlar sararmýþ bir yaprak gibi bu gece
Tel örgüler ortasýndayým
Yangýn yeri yüreðim
Firar etmiþ düþlerim
Hükümsüz bir aþkýn içindeyim bu gece
Deli gibi yaðan yaðmurlarýn ortasýndayým þimdi
Sýrýlsýklam ýslanacaðým bu gece
Son kez bir düþ kuracaðým
Acýnýn öfkenin dar/aðacýna mutluluðumu asacaðým
Son kez bir adým atacaðým
Kimbilir belki þafaðý görmem bu gece
Ve kimbilir son kez bir nefes alýrým bu gece
Hükümsüz bir aþkýn içindeyim bu gece
Son kez aðlayacaðým dertleþeceðim kendimle
Bir kardelen gibi karlar ortasýnda açacaðým
Ýçimden sana yazdýðým son þiirimi okuyacaðým
Son kez kendime sarýlacaðým, sana sarýlýyormuþum gibi
Ve son kez kirpiklerime resmini çizip yumacaðým
Hiç uyanmadan sabahý görmeden uyuyacaðým bu gece
Hükümsüz bir aþkýn içindeyim bu gece
Pimi çekilmeye hazýr duracak yüreðim
Belki yüreðim yokluðunda infilak edecek
Belki paramparça daðýlacak sensiz kaldýðým bu gece
Son kez kendimi bir uçurumdan atacaðým aþaðýya
Son kez bir sigara yakýp dumanýnda nefessiz kalacaðým
Ve son kez Deniz’in dibine dalýp boðulacaðým bu gece
Ýbrahim DALKILIÇ
Sosyal Medyada Paylaşın:
İbrahim Dalkılıç Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.