ik
GELEMEM
GELEMEM
(Kardeþim Alper Karaçam’a)
Ayaklarým tutmaz aþamam daðlarý
Çaðýrma gülistana kanatsýzým gelemem
Gitti ömrüm tükendi gençlik çaðlarý
Felek vurdu gözüme sýzým var gelemem
Çekilir aðlar alýrlar bedenim yardan
Yarenin, yarin sözü aðýrdýr kurþundan
Baþýma gelenler vallahi gönül borcundan
Gel desen nafile bittim gelemem
Hicabým yýrtýlýr ateþte kýzarýr yüzüm
Vakit gelir nara yanar temaþasýz ölüm
Düþer yere yýllarým hicranda ömrüm
Pul versen ne fayda yolsuzum gelemem
Kararýr gözlerim, kapanýr defterim
Mahþere ulaþýr dilimdeki iniltilerim
Ýçim baþka dýþým baþka söylerim
Yolum ateþlerde çaresizim gelemem
Bir ayrýlýk, bir ölüm bir yoksulluk
Bu yalan rüyayý hayra nasýl yorduk
Daha var derken yolun sonunu bulduk
Tükendi ömrüm gönülsüzüm gelemem
Ýsmail’im sönmüþ ateþim neyleyim
Akýlsýz baþý taþa vurup ikiye böleyim
Aðlayýp isyan edip kader mi diyeyim
Son gündeyim, kefen giymiþim gelemem
Ýsmail karaçam
3 temmuz 2010, cumartesi, saat 16.13
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.