BABAM
Küçücük bir evde kaç can büyüttün.
Meðer vefa oymuþ, can feda oymuþ.
Gönül ocaðýydýn, bizlere tüttün.
Meðer cefa oymuþ, can feda oymuþ.
Kadrin bilemedik, belki çocuktuk.
Bazen yokuþ yaptýk, baþka yol tuttuk.
Yüzünde kederi, derdi unuttuk.
Meðer sefa oymuþ, can feda oymuþ.
Vuslatýmýz kaldý, devri aleme.
Bu hüzün sýðar mý, söyle kaleme.
Boðazýma düðüm olmuþ kelime.
Meðer kafa oymuþ, can feda oymuþ.
Hayatýn kervaný, yol aldý erken.
Aklýmýz bizlere tam yetti derken.
Bir aþkþam vaktinde, haber gelirken.
Meðer ifa oymuþ, can feda oymuþ.
Dadaþým ah eder, söz kifayetsiz.
Hayat huzur vermez, öz kifayetsiz.
Her gün yaþ döküyor, göz kifayetsiz.
Meðer turfa oymuþ, can feda oymuþ.
14.01.2023 Muammer KARS
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.