VAZGEÇ GÖNLÜM
Bir sevda yaþadýn,kaldý sonsuza,
Vazgeç ondan gönlüm,kýymet bilen yok.
Alýþtýr kendini,alýþ onsuza,
Vazgeç gönlüm vazgeç,seni seven yok.
Bir sen kaldýn sana,bir de anýlar,
Kalbini kanatýr,geçmez yaralar,
Hiç çýkmaz aklýndan,mutlu zamanlar,
Vazgeç gönlüm vazgeç,seni seven yok.
Adýný anarsýn,tutuþur dilin,
Umutla açardý bahçende Gül’ün,
Ruhunda söndü bak,sevda kandilin,
Vazgeç gönlüm vazgeç,seni seven yok.
Duyulmuyor sesi,kelamý sustu,
Unuttu sevmeyi,yüreði pustu,
Sen aþký söylerken,hisleri sustu,
Vazgeç gönlüm vazgeç,seni seven yok.
Geceyle gündüzün karma karýþýk,
Kördüðüm duygular,aklýn dolaþýk,
Gönlün artýk olsun buna alýþýk,
Vazgeç gönlüm vazgeç,seni seven yok.
Bir sevda uðruna divane oldun,
Mutluluk bekledin,hüsraný buldun,
Onu ýþýk sanýp,pervane oldun,
Vazgeç gönlüm vazgeç,seni seven yok.
Tuðal KÖSEMEN
18.Mayýs.2022
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.