Gecenin Koynundaki Garip
Gecenin Koynundaki Garip
Gecenin koynunda bir garip uyur,
Merak eden yok ki nicedir hâli?
Dostum! Gür sesinle oku da duyur!
Sevda kurbanýný bilsin ahâli.
Beni bir elâ göz divane etti,
Ecelim gelmeden solmama yetti.
Anlatayým dedim, mürekkep bitti,
Gözyaþýmla yazdým bu arzuhâli.
Sevda meydanýnda bekleyen kýzýn,
Bir bakýþý bile öldürür kesin.
Yufka yürekliler yola çýkmasýn!
Bir hârp ki, astarý yüzden pahalý.
Ben yeter dedikçe kâlbim diklendi,
Diller döktümse de daha bilendi.
Dedim ona: bu yâr olmaz, ebedi,
Ýkaz ettimse de sevdi Zuhal’i.
Bu Zuhal dünyada en güzel kul da,
Açtýðý yaralar derin ki solda.
Eðer ki ölürsem çýktýðým yolda,
Sakýn demesinler: katil þüpheli!
Sosyal Medyada Paylaşın:
Mehmet SEMERCİO. Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.