Aç yattık....
Soðuk bir mart akþamý....
Deli gibi açým yine....
Çok yol yürüdüm....
Þehrin uzaðýnda....
Uðraþlar sonucunda ergeç bulduðum...
Küçük,
Ahþaptan yapýlý bir aþk lokantasý....
Etrafý sarmaþýklarla çevrili...
Kalabalýðý olmayan sessiz bir yer....
Þimdi karnýmý doyururum sevinci...
Deli gibi susayýp acýktýðým bir andý ki..
Fazla düþünmeden....
Aþkýn lokantasýnda aldým soluðu....
Oturdum cam kenarýndaki masasýna....
Menü bekliyorum...
Olurya, gelirse,
Ýlk isteðim sen olacaksýn....
Birazdan yalnýzlýk,
elinde menüyle masama geldi...
Menüyü uzattý....
Hemen aldým...
Baktým...
Aþkýn tarifi yazýyor....
Biraz özlem....
Hasret...
Ayrýlýk...
Acý...
Hüzün...
Vs.......
Uzun liste akýp gidiyor....
Ne sana ne sevgiye dair hiç isim yok..
Beklentilerim yýkýldý tabi...
Verdim menüyü geriye...
Açlýktan dayanacak takatim kalmamýþtý....
Siz kafanýza göre getirin dedim....
Az sonra....
Biraz acý, biraz hüzün, birazda özlem var...
Bir tepside masama getirip býtaktýlar....
Salata olarakta ayrýlýkla hasreti karýþtýrmýþlar....
Ýçimden sövmedim tabi...
Bir bardak su içip, yemeden masadan kalktým...
Malesef....
Þans yok......
Bu akþamda aþka aç kaldýk....
Yine aç yattýk....
Sosyal Medyada Paylaşın:
Yalnızlığın Esareti Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.