OLSUN
Hər evin təməli kiþiyə baðlý,
O da gərək haqqla bərabər olsun.
Olmasa kiþinin namus-qeyrəti,
Zəlildən də zəlil, lap betər olsun.
Yaxþý qadýn evin orta dirəyi,
Bəd arvad saxlayar þeytan ürəyi.
Vaxtýnda verməsə çayý-çörəyi,
Çəkdiyi zəhməti qoy hədər olsun.
Oðul oðuldursa barý yetirər,
Oðul þəkildirsə varý itirər.
Nankor oðul dərdi-qəmi gətirər,
Pis övladý görüm dərbədər olsun.
Gəlin-qýz hər evin gülü-çiçəyi,
Arsýz olacaqsa yaxþýdýr nəyi?
Acýdil, həyasýz atar əməyi,
Yedikləri daim qəm-kədər olsun.
Əflatun gördüyün söyləyir sizə,
Harda yaramaz var, soxulur gözə.
Bir kəs ki baxmasa aðýllý sözə,
Yeri cəhənnəmdir, qoy gedər olsun.
Sosyal Medyada Paylaşın:
eflatun.kesheli Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.