GÜZ GÜLLERİ AÇMAYA DURDU GELMEDİN
Akþam diyordun geleceðin aný
Gün gitti karanlýk sardý dünyayý
GelmedIn sevdam yýldýzlar çýktý hani
Gözlerin geceyi aydýnlattý sanki
Dün guluyordum karþýmda bu gün hani
Sen gelmeyince unutur mu sandim sevdani
Oysa özlemin sardý dört bir yani
Bir demlik çay koy icimlik olanda demiþtin
Yanýndayým bakýsarak yudum yudum
Sohbet eþliðinde sevgiyi yad ederiz demiþtin
Çayýn demi geçti sen hala gelmedin
Güz olanda meþe yapraðý sarýya dönende
Gün geçip zaman akþama dönende
Hazan rüzgarýna kapýlýr gelirim demiþtin
Guz yarý oldu güz gülleri soldu sen gelmedin
Gece düþende düþlerine hayalim sevdaya
Gün dönmeden geceden ilk sabaha
Seher yeline kapýlýr gelirim demiþtin
Gün gece yarýsýna karýþtý sen gelmedin
Sairim bir iki satýr þiir yazýmda gelirim
Gece gece dizeler arasýndan sýyrýlýr yuregine girerim
Zuluflerimi gülen gözlerim üstüne dökerim
Guz gülleri goncaya dusen de demiþtin gelirim
Þiir son düzeye güz gülleri açmaya durdu gelmedin
I.TÜRKMEN
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.