bir yansıma sadece korkma
körleşen yaşama isteğini söylemeye çalışıyorsun
akıp giden zaman bizim en iyi dostumuz değil
değilse bile bir final

yahu siz biz gibi çoğalan sabrın göz yaşı
işte tutuna bildiğimiz duygunun bahsi
bir iyilik çıkmazının sonunda gülmek olsun
yürek hafifleten vakur şelale
alsın başını gitsin o mavi okyanusa

tekrar eder bıkmadan köpüklü dalgalar
hayat uzantısı o yokuşu tırmanarak
tekrar eder
aheste bir labirent korkusu kalbimizde
ağlamak çocukça bir şey üzüldüğünde

gelir konar yanağına baba dudağı
eski kahveler billur şamdanlarla ışıldar
bir kapı gıcırtısı bir fasıl
kahverengi bekçiler ıslıklar gecenin hayalini
biz düşünürdük karanlığın çoğalan gizemini

aldı mı başını sokak
koşardı ayın ay sonuna doğru
iki büklüm sabah sahanda iki yumurta
doymadan kalkardık güneşin sofrasından.