Hep seni yazmıştı ya kalemim
Bu son yazışım son anılarında savruluşum
Kolumda sen,
dolaştım buğulu Ankara akşamında
gezdiğimiz her yeri.

Kurtuluş parkına gittim,
Oturdum, seviştiğimiz asırlık çınar ağacının altında,
Yapraklar yad etti aşkımızı,
Yağmur vurdu gözlerime,


Tuttum Konur sokaktaki gitarcı çocuğu
Bir bir dinledim sevdiğimiz o eski şarkıları
Sinemayı severdin ya hani
Unutmadım son oturduğumuz koltuktaydık birlikte.

Film bitti
Yapayalnızdım onca kalabalık da
Islandım yalnızlıktan
Issızlığından yoruldum gecelerin

Anıları topladım ardın sıra
Yolladım unutulanlar arasına
Vefamı ödedim benden yana
Boyamadım sen gibi anıları karaya

Bırak yakamı artık uçmalıyım
Yepyeni sevdalara kucak açmalıyım
Masmavi yürekte dem bulmalıyım
Tutuşmalı sil baştan kanım,
Bir başka heyecanlara atmalı yüreğim.

Hoş geldin…Hoş geldin
Umuda dönük yüzüm
Gülümseyen nazlı gülüm
Dudağımda ki iki hecem

Merhaba yeni heyecanlarım......
Unutmuştum sizleri......

24.03.2008

Kazım Doğan