Aşk sandığında değil yandığında güzeldir 
Neden geldin diyorsan yanmaya geldim şeyh’im 
Yadeller dünyasına can dökülmüş gazeldir 
Muhabbet çorbasına banmaya geldim şeyh’im 
Neden geldin diyorsan yanmaya geldim şeyh’im 

Ey niyazi mürşidim yandım aradım seni
Dünya meyvesi insan dikenden sayma beni 
Kervanlar geçse bile yollarda koyma beni 
Merhamet kapısına inmeye geldim şeyh’im 
Neden geldin diyorsan  yanmaya geldim şeyh’im 

Ey aşk arayan gönlüm sabır aklın süsüdür 
Uyan gözlerim uyan gelen hakkın sesidir 
Şu zikir çeken dülger bilmem acep nesidir 
Bülbül olup dalına konmaya geldim şeyh’im 
Neden geldin diyorsan  yanmaya geldim şeyh’im 

Bahşet sorulsun iman kuyusunda sûâlim 
Ask burcunda yeşersin okundukça meâlim 
Ben aşık bir ölüyüm ey benim zûlcelâlim 
Zikirle dua ile anmaya geldim şeyh’im 
Neden geldin diyorsan  yanmaya geldim şeyh’im 

Yandımda geldim şeyh’im  süzün elekler gibi
Yer yüzüne semâdân inen dilekler gibi 
Gök yüzünde hu çeken şahı  melekler gibi 
Pir  mevlana misali dönmeye geldim şeyh’im 
Neden geldin diyorsan  yanmaya geldim şeyh’im 


HARUN YILDIRIM