BENİ SORAN OLURSA

Bir gün olur karşına, beni soran çıkarsa.
Ağır geldi sevdası, bana ziyandı dersin.
Senin de hayalini, bir vefasız yıkarsa.
Ayrılık acısına, nasıl dayandı dersin.

Her yara kabuk bağlar, gün gelir iyi olur.
Durmadan kanıyorsa, sanma ki şifa bulur.
Aşkı tatmayan beden, acep nefes mi solur?
Varlığımla yaşayan, benimle candı dersin.

Belki de bir şiirdi, yaşadığı hakikat.
Şiar kıldı ömrünü, edepsizlere inat.
Edeb/iyat uğruna, tükeniyorken hayat.
Bir an pişman olmadı, yandı da yandı dersin.

Aldanmak oldu huyu, kim çıkarsa bahtına.
Yıktı viran eyledi, her oturan tahtına.
Değer diye ömrünü, harcadığı cehtine.
Bir buselik tebessüm, değecek sandı dersin.

Akrep sokacak diye, vazgeçmedi huyundan.
Kalkışmadı bir işe, büyük ise boyundan.
Dilenci içer diye, bir gün Kevser suyundan.
Kesmedi umudunu, Hakk’ı hep andı dersin.

Dilenci