Boynu bükük göçmen kuşları gibi
Sana yorgun sana vurgun yaşarım
Dalında kurumuş bir yaprak gibi
Sana yorgun sana solgun yaşarım.



Destan olur adın düşer dillere
Sevdiğimi verdim yaban ellere
Ateş gibi yandım düştüm çöllere
Sana solgun sana sürgün yaşarım.



Mazide silinmez kalan izlerin
Yaralı gönlüme candı gözlerin
Bir anlamı vardı güzel sözlerin
Sana vurgun sana yorgun yaşarım.



Küçüktü içimde büyüdü kurdum
Yıllardır peşinde süründüm durdum
Aşkın hançerini sineme vurdum
Sana hasret sana vurgun yaşarım.



Kaç yıl geçti şiir_ gözlüm aradan
Seni kaderime yazmış yaradan
Serime bin ateş attın sıradan
Sana yorgun sana solgun yaşarım.



Yüreğimde ateş oldun közledim
Her gece ağladım seni özledim
Kanayan yaramı senden gizledim
Sana sürgün sana yorgun yaşarım...




Şiir_YARALI_34/Avusturya