Dünyaya doğmuşum,hatırlamıyorum.
Büyüdüm her şeyi düşünebiliyorum.
Heryer gürültülü ve sesler var,
Kalabalığın içindeyim, ama Annem nerede!
Peki Babam yokmu? neredeler? kim bunlar tanımıyorum.
Sevdim etrafımdaki insanları,başka çaremde yoktu zaten çünkü,
Hayallerim vardı benim!

Kocaman bir evimiz vardı ve bir sürü çocuklar benim gibi,
Biz hepimiz birlikteydik gece, gündüz,yemekte ve uyurken,
Çok iyi olanlarda vardı,ama kötü ruhlularda,paylaşmalıydım hayatı çünkü
Hayallerim vardı benim!

Yuvamdı ama kötülüklerde vardı,acılarım zincir oldu,
Dayanamaz oldum ! sesimi duyan olmadı!
Çığlıklarımla içime gömüldüm ve boğuldum sanki
Topladım acı hatıralarımı,kaçtım acıtanlardan! çünkü
Hayallerim vardı benim!

Özgürdüm artık,herşey iyi olmalıydı güzelikleri bulmalıydım,
Küçücüktüm sokakta yalnız ve güçsüzdüm,karnımsa çok aç!
Gülümsedi bir insan,belliki iyi biriydi bende gülümsedim,
Ona inadım ve güvendim başka çaremde yoktu zaten,çünkü
Hayallerim vardı benim!

Mutlu çocuklara imrenerek geçti hayatım ne zengin diler.
Güvedikleri ve sevenleri vardı,onları koruyan Aileleri,
Ve sıcak yuvaları ve sevgi dolu akrabalarıda vardı.
Hüzün kaplardı içimi,acıyla nerede benim Ailem desemde!
Hayallerim vardı benim!

Kime güvendiysem vurdular, hep canımı yaktılar! acımadılar!
Ben artık sokak çocuğuyum, aynı zamanda,korku film kahramanıda oldum istemeden
Korkarak baktılar bana,gülümseyen bakışlar korkuya döndü
Kaçar oldular gözgöze gelmekten, bir tebessümü bile çok gördüler,oysa güzel
Hayallerim vardı benim!

Ben doğduğumda böyle deyildim aslında, kırdılar canımı tırmaladılar.
Çirkinleştirdiler beni, kötülüklere yem ettiler, kirlendim istemeden.
Yıllarca Annemi, Babamı, geçmişimi aradım bulamadım.
Annem Babam dı bana bunu yapan toplumda ortakçıları oldular.
Bense toplamının eseri oldum, ne olduğumu bilemedim! yıllarım geçti benim, oysa
Ne hayallerim vardı benim!


Ben hiç sokak çocuğu olmadım,onları anlayamam tabiki de yaşamadan asla.Anlamaya çalışıp, anlayabildiğim kadar,onların duygularını şiirde dile dökmek istedim.umarım kimseyi incitmemişimdir.
saygılar sunuyorum tüm okuyuculara.

Gönül KARA