Güneş doğup battıkça tükenip gider zaman,
Yarınım sana hasret, keşke bunu bilseydin
Anlamsız bir boşlukta, ben de oldum toz duman,
Yüreğim isyanlarda, keşke bunu bilseydin
_
Yokluğunu vururken kalbim her saat başı,
Nerdeyse çatlayacak, içimde sabır taşı,
Yanağımı ıslatan, yalnızlığın gözyaşı,
Ellerine muhtacım keşke bunu bilseydin
_
Sürgün yemiş umutlar, ıssızca bir adada,
Çaresiz derman arar, her duyduğu feryada
Hislerim şafak bekler, her sabahta, duada,
Gönlüm kapısı açık, keşke bunu bilseydin
_
Körük olur acıya, alıp verdiğim her nefes,
Ne kadar özgür olsam, etrafım dar kafes,
Varsın da deli desin, isterse bana herkes,
Gönül düştü ateşe keşke bunu bilseydin
_
Yıllarca kâbus görmüş, duygularım hapiste,
Kaybolan mutluluğun, çığlığı içli seste
Ruhum gıda arıyor, aldığı her nefeste
Gülşen düştü sevdaya keşke bunu bilseydin.
GÜLŞEN ÖZTÜRK