Mutluluk kanadıyla daldan dala

Uçardım neşeyle bir sola bir sağa

Kanadı kanadım boyandı ala

Soldu neşem döküldü toprağa


Gezerdim sazımla sokaktan sokağa

Türküler söylerdim dağlardan dağa

Yüreğimden akmıyor sözlerim dudağa

Kırılan sazımı attılar toprağa



Bir bahçe hayalinde fidanlar ektim

Gün görsün ağaçlar uykumdan kestim

Baharın soğuğunda sitemler çektim

Kara kış gülleri döktü toprağa



Oğlanım büyüdü yetişti genç çağa

Bezendi kızlarım tepeden tırnağa

Bükülüp kız gelin kalkmıyor ayağa

Gömüldü yiğitler kanlı toprağa



Bir güneş doğsaydı Ortadoğu’ya

Salsaydı da soğuğu kara korkuya

Kovsaydı sazağı doğruya doğruya

Dönmeseydi bir daha bizim toprağa



Halep’e dönüp oynasaydı çocuklar

Telafer’de çalıp söyleseydi aşıklar

Bayırbucak’a uçmasaydı yad uçaklar

Huzur gelseydi yine bizim toprağa




Muhammed Ahmedizade