Nostalji

düşünceye sığmayan bir sevgi bu
anlayamazsın sen bunu
ben zaten anlatamıyorum ki
söylemlerimin kısırlığı tuttu

çatlamış dudaklara kiraz dudakların
kimbilir kaç kere söylenmiştir
bakışların yıldız düzeyinde
gözlerin binbir yıldızı uzayın
acımasızlığı tuttu yazgıların

emelin filmlerine, kliplerine dalarım ara da bir
senin yeşil gözlerini görürüm onda, sevinirim
zeki ne güzel söylemiş, derim
“senede bir gün” şarkısını
Sevenler, sevilenler yaşamlarında
bu şarkıyı yaşamalı

düşünceye sığmayan bir sevgi bu
utancın göz yumuşunda zevk
ürpertilerin bitişinde başlangıç
sen kollarımda olunca
yatağım isterse olsun ardıç

düşünceye sığmayan bir sevgi bu
senede bir güne değer
benim gibi sevenler varsa meğer

hadi durma tüm anılarımızı topla gel
kollarını boynumda duyduğun an
duracak tüm zamanlar
rüzgarlar nöbet tutacak
kapımızda, penceremizde
zekinin şarkısını okuyacaklar
erik ağacında kuşlar

bir zırhtır odanın duvarları
dünyadan dünyamızı ayıran
dudaklarımızın hasretinde
sözcükler dışı anlamlar üretir dillerimiz
isteklerle özleyişlerimiz örgüleşir
göğüslerimiz sımsıkı, nefes nefese
yüreklerimiz coşmuş delicesine sevişir

eski anılara yeni bir ayrılık acısı
bir ışın gibi uzaklaşacaksın gün batımı
al al izler bırakacaksın
damıtılmış özleyişe yeni bir özleyiş ekleyeceksin
cömertliğinde
düşünceye sığmayan sevginin

“DAMITIL” şiir kitabımdan