Bundan yıllar öncesi sevdayı tefe koyup
Sabah akşam çalmıştın gönlümü kandırarak
Yalanları giyinip gerçeği kalpten soyup
Sevdayı katletmiştin dilini bandırarak
Demek öldün öylemi hesabı kapatmadan
Keşke affet deseydin musallaya yatmadan.




İfitra atmasını en iyi sen bilirdin
Bugün sevdim dediğin yarın düşmandı sana
Gittiğin her meclisten afaroz edilirdin
Yine yalanlar söyle günahımı alsana
Bir kez gerçeği söyle dostluğumu satmadan
Keşke affet deseydin musallaya yatmadan.




Sevdiğim o şehirden sürgün gibi ayrıldım
Adını anmaz oldum örttü üstünü yıllar
Bütün iftiralardan benliğimle sıyrıldım
Ve o an kapandılar sana çıkan tüm yollar
Ne çok değer görmüştün o çamura batmadan
Keşke affet deseydin musallaya yatmadan.




Seninle hesabımız şimdi mahşere kaldı
Sonunda Rabbim ile baş başa kalacaksın
Bir genç kızın yüreği her dünya da kutsaldı
Allahın huzurunda layığın bulacaksın
Belki pişman olsaydın ömür sayın bitmeden
Keşke affet deseydin musallaya yatmadan.





Ayvazım DENİZ