Bir tül perde dokudum gözlerime, kızıl saçlarından,
Gülüşlerini topladım hep, umut ağaçlarından.

Hani, yalanlar vardır, inanmak hoşumuza gider,
Kaç kez, kimlere anlatılmış masallar dinledim gözlerinden
O masallarda, zümrütlerle akiklerle bezenmiş ağaçlar vardı.
Ve aralarında, renk renk sevgi çiçekleri açardı.
Gözümdeki o kızıl tül düşünce gördüm ki,
Gerçekte hepsi, kupkuru ağaçlardı.

Sevgiden bir can suyu ile besledim o kuru dalları,
Elâ sürgünler fışkırdı,
Gözlerini topladım, umut meyvaları topladım o kuru dallardan,
Sonra, umut ve gözlerinle dolu yüreğimle,
Fakat, yine sensiz ve yine sevgisiz geçtim
Kahreden yollardan.

Sonra yine tül perdeler dokudum gözlerime, kızıl saçlarından,
Ve gülüşlerini topladım, bakışlarını topladım
Uçurum yamaçlarından...

Ünal Beşkese