Biz hayatı bahar gibi düşleyip
Huzur bulmak için uğraşıp durduk
Hazanlarda cemre ile kışlayıp
Toz toprak gönüle harmanı kurduk


Bir yandan arayıp durduk iyiyi
Nasipsiz çeşmede kırdık testiyi
Üşütüp, hapşırdık eğdik sekiyi
Nasılsa her türlü duyguda hürdük


Vicdanı tertemiz masumduk elbet
Üstelik yükledik cüsseye külfet
Çekilmez yanımız dedikçe sabret
Yüreğin bağında benliğe surduk


Ne zaman biz bizle olsak başbaşa
Şeytanla baltayı indirdik taşa
Akılda gezinen sarhoş ayyaşa
Hırslanıp bilinçsiz tekmeyi vurduk


Kör gözün aynaya yokken inancı
Uyduk, kendimizle olduk yabancı
Issız köşelerde çekerken acı
Kalbin isteğini mahşere sürdük


Alınan nefesle dönmezken devran
Ölümlü insanda neydi ki noksan
Bir göçle olacak yer ile yeksan
Varlığı hiçlerle katmerli dürdük


Karanlık gecede yollar dikenli
Dolunay eşlikte özdü yarenli
Açık denizlerde kayıp yelkenli
Aslında sineyi yordukça yorduk.


Nezahat YILDIZ KAYA