Telefonun ucunda ki sesini özlüyorum, sessizliğini.
Çekingenliğini bazen.
Utangaç tebessümlerini aynı zamanda…
Adımla seslenmeni, yutkunmanı sonra.
Derin iç çekişlerini özlüyorum.
Düşündürücü cümlelerini, haklı olduğun taraflarını...
Sana dair ne varsa işte. .
İçimde büyüttüğüm umutları, Düşlerime misafir oluşunu düşünüp yine sana çıkıyor tüm sokaklarım.
Koca bir boşluktayım şimdi ne gel diyorsun bana ne git. . Önü arkası olmayan bir köprü de asılı bırakıyorsun beni.
Bir Günaydınından başka avuntum yok şimdi.
Gün sensiz uyanılan sabahlarda aydınlık olmuyor bilmiyorsun. Gün güzel geçmiyor olmadığın anlarda.
Öyle alışmış buluyorum kendimi sana.
Öyle Sığınmışım ki sana, başka bir şey istemiyorum senden başka.
Gülsen yine bana güneş doğar içime. Sensiz geçen acılı günler yerini huzura bırakır.
Dönsen yine bana tüm umutlar sana ulaşır. Kanayan dizlerime inat yine koşar yine sığınırım sana.
Ama gelmiyorsun ya açasım gelmiyor gözlerimi. .
Çünkü ben en çok Düşlerimde sevdim seni...