"açlığın dini olmaz
yoksulluğun vatanı"

tebrikler saygıyla...

--------------yüzde seksen beşin içinde
bana geri dönmeyen
vergimi düşündüm
birbirini doyuramayan
tok açları
yüzde on beşleri
yüzde kaçını yiyorlardı verdiklerimin
yüzde kaç ölüyordum
dört yıl daha beklemek zorunda olduğum
dünya ölçütlerine getirilecek olan
kömürde madende


suyumun kaçta kaçına sahiptim
ağacımın
dağımın taşımın
toprağımın

birde savaşta ölen insanlarımın


kelebek suya uçar
nereye uçayım
nerede kanatlarım?


06. 08. 2015 / Nazik Gülünay
____________________________________


"Kelebekler suya uçar" ya o bir damla su da yoksa, esirgenmişse, yaşamın var olduğunu müjdeleyen kelebek de yok olacaktır . arkasından
insanın yokluğu gelecektir. Her şeyin insana, canlıya bağlı olduğu nasılda gün gibi aşikar. İnsan doğacak, büyüyecek ve de eğitilecek. Eğitenler, yönetenler eğitilmiş, hak - hukuk, adalet, insaf izan bilir insanalar olacaklar. İnsanın mutlu ve özgür olmaya layık olduklarını bilecekler. Bunları hem kendileri, hem de toplum olarak birlikte yaşadığı insanların olmazsa - olmaz hakkı olarak düşünecekler. Böylece paylaşan hep birlikte her şeyi kurallar silsilesi içinde düşünen bir özge toplumu oluşturacaklar.

Peki bu mümkün müdür? Elbette mümkün dür, çünkü insan bunun için yaratıldı, yaşam denen tılsımlı süreç bunun için var edildi. Öncelikle insan aklı eğitilecek ve ona cesur, kendine güvenen bir kimlik verilecek. insanın yetiştirilip geliştirilmesi için ondan hiç bir şey esirgenmeyecek.
Bunu başaramayan toplumlar hep ilkellik içinde kalacaklar, yaşamların da kavga - frtına ve sürekli kargaşa içinde olacaklar.

Kutların Nazik Hanım çok önemli ve çok değerli yansımaları ve mesajları olan bu şiirinizi de beğeni ile tekrar tekrar okudum.
Esenlik ve mutluluk dileklerimle selamladım değerli dost şairim sizi.
Kemal polat