sevda dilime
dokunur be usta
unutulmaz hiçbir şey
hele hele yanıktan
bir uçtan bir uça
için ve dışın ile
kopan
acı badem gibi.

tütüyorsa parmakların..

hiçbir yasak hiçbir sınır
ne seni engeller
ne de düşlerini
önü alınmaz
hem sel olursun
hem yangın yeri
içinde sönmez volkan
lavlı düşlerinden yollara
yayılıp gitmen ondan
işte o zaman
şehirlere benzersin
İstanbul gibi karışık
Ankara gibi deniz
Muğla gibi yeşil mi yeşil
avuçlarından başak
serpilir boşluğa
aulardan balıkları
gökyüzünden kuşları
çağırırsın yanına
mırıldanırsın
sevdiğinin adına.
boş kuş yuvasına
dönse yüreğin
sanki bir göçten
kavuşur gözlerin
sevdiğine anımsadığında..

en kötüsü de
suları çekilen derelerin
kurak bir hüznü kalır
yüzünde çatlayana
o an yaslanırsın
sesi yanık bir adamın
’Yitik Sevgiler’ şarkısına
dinledikçe daha çok
daha çok yaklaşırsın
bulutlara ve ona
yağmurun sesine katıp
sevdiğinin sesini
tutarsın nefesini
Sırılsıklam yanarsın
sımsıcak üşürsün
karışırsın birden
su ve ateş gibi
sevdiğin ilen

elinde ki daldır
tuttuğun yalnızlığın
toprağı eşelersin
bir harf gibi sonrası
sonraları malum
buz gibi kırılan
ateş gibi dağılan
bir döngüdür hayat
sevda eylemlerinde
direnişlere inat
yenilir yenilir
yeniden başlarsın
insan ki unutmaz
Unutmuyor ilk sevdiğini
ruhuyla sevişirken
en ağır acılar
işlese dahi
insan yüceleşiyor be usta
bir ömür yetim sevginin izinde gittikçe...