ey seyyah!

hüznün göğün damından bana da düşer
gözlerinin mavisinde boyanır bütün evren
küskün bulutlarından inerken sen
damla damla yere
toprak sari saçlarını savurur
evren alımlı alımlı döner
tınlasın notaların ıslak ıslak
gam telinden çalınsın şarkıların
düşünden geliversin peri kızları
dudaklarına sürdükleri bildiğin kırmızı.

ey seyyah!

asırlardır yürüdüğün bu yolda
ne vahalar, ne seraplar gördün
bilirsin, seninle çoğalan ve yok olanı
sen sadece yaslan şiire
hüzzam bir eser gibi
çiğ olup yağ üstüme.

ey seyyah!

dudaklarından dökülen imgeler
şiirimde sırılsıklam
serbest serbest gezer, yelkeniyle sularında
ve der ki!
suyun şifresinde gizli olan
toprağında, dağında, taşında
yazın ,güzün vedasında
dili kurur şairin
yok olduğunda.

ey seyyah!

dur durak bilmeden yürü sen
Ferhat dağları delsin
kuyular dile gelsin
güller, menekşeler,çiğdemler dillensin
şimdi ayrılmak vaktidir şiirden
takvim takvim yağ
evrenin masmavi gözünden.

Nurten Boz Hürel

Amasya Belediyesi’nin düzenlemiş oluduğu ’Kainatın gözyaşı yağmur’ konulu Mihri Hatun şiir yarışmasında çıkarılacak kitaba katılmaya hak kazanan şiirim.