bir türlü ’Seni seviyorum’ diğemediğim’in kadını
mercan kırmızılığında ’içimi kemiren yara’dir yıllar yılı dilimin ucunda
her demek isdediğim de yüzümde yansıyan..!
asır kangrenı pul pul !

toprağın suya hasret çatlayan yüzü
hüzünün ateşdeki har’ı
pörsümüş avurtlarına inat
sarmaşık duygularım dizginlenmiyor artık
demenin zamanı geldi !

varsın olsun pörtlemiş iki gözümüz
varsın uzun uzun baksakta çok uzaklara
varsın isterse uçuk limon küflüğüne dönüşsün,sarartılmış yüzümüz
varsın yatay gözlerimiz şaşı baksın dünyaya
varsın yaşlı gözlerimizden ıslaklar aksın avuçlarımıza
ufk-i kararmadı ya beynimizin.!
küfe sabet kamburu mu var sanki diyetin
’seni seviyorum’ kadın
’seni seviyorum’...anlıyormusun...anlıyormusun ?

ağır basmışken insancıl yanım
ellerim/de AK GÜVERCİN barışcıl, k a n a t l a r ı m var artık
uzak bir güne bebek gülüşü ile uyanmak için
’seni seviyorum’ K A D I N
’seni seviyorum’ anlıyormusun ?

ohh be.!!!

Kadir Haktan TÜRKELİ