Gecenin ıssızlığı çökünce sol yanıma,
Kıyametler kopuyor yetinmeyen kalbimde,
Yüreğe yöneldikçe dokunuyor kanıma,
Tüm yolları kapıyor ,yetinmeyen kalbimde.


İnsafsız sevgiliye meyil vermiş bilmeden,
Göz yaşları yanakta kurumuş hep silmeden,
Nereden bilecekti hayatına girmeden,
Aşa zehir katıyor, yetinmeyen kalbimde.


Kırılan ümitlerin tamiri olsa eğer,
Kader bile gülerdi sevgiye verse değer,
Buyun kıldan incedir ne çok sevmişti meğer,
Hiç durmadan atıyor, yetinmeyen kalbimde.


Can nasıl dayanırdı bu kalbin acısına,
Kıvranıp duruyorken yüreğin sancısına,
Nasıl da güvenmişti o gönül hancısına,
Son pişmanlık yapıyor ,yetinmeyen kalbinde.


Kurumuş ağaç gibi tek tek döküldü yaprak,
Çatlayan bedeninde susuz kurudu toprak,
Yüreğim ise üzgün,sorarsanız hep yıprak,
Neden hala çarpıyor? Yetinmeyen kalbimde.


Nesrin Önem Demir
02 06 2015