uzaklara dalıyorsam suç benim mi?..
sen gittin uzaklara,ben kalabalığın içinde ölümünü bekleyen insanlar gibiyim.
nasıl olsa senin için herşey değersiz bir eşya parçası.
oysa benim yüreğimdeki sana vericeğim sevgi çok değerli olabilirdi.
yalnız başıma istanbul’u geziyorum,sırf karşımda seni görebilmek için.
çok saçmalıyorum ve nasıl bir yazgı bu,zor bastırıyorum bu duyguyu zaten.
sebebsiz hırslığına düşüp,ben ateşlerin içine sürükleme..
yatmak için çok direniyorum sana,yatmayı geçtim,kalkarken bile burnumda tütüyorsun.
tadımı tuzumu da mahvettin,keyfimi bile yok ettin,gülüşlerim yüzümde birer karamsarlık vakası..
sonra havalar açıyor,pencerede seni arayan gözlerimdeki fısıldayan sessizlik..
kimse senin gibi beni üzmedi,hayal kırıklığına uğradığımı inkar etmiyorum.
tüm sebeblerin tek anlamı var;saçmalıklı sözler...
nasıl saçmaladığının farkında bile değildin,eğer bir gün gelirsen,içimdeki rüyana.
kırıldım sana çok kere,yokluğuna alıştırdın beni ve Affetmeyeceğim seni.