Anca Gidersin

Şöyle, böyle; falan, filan gerekmez
İster uzun ister ince gidersin
Karnımız tok yalan dolan gerekmez
Yürü hele! yürü anca gidersin.

Ya Hu! belki? diye senden kuşku yok
Hataların yetti senden keşke yok
Bir tek bilen sensin senden başka yok
Bu kafayla acap nanca gidersin.

Hakikate hak verirken gününde
Sanmaki ’kal’ diyen olur önünde
Uzanan tek bir kol kalmaz eyn’inde
Tutan olmaz ha! deyince gidersin.

Mademki boş boşuna nevr gerilmiş
Mademki hak, haksızlıkta görülmüş
Mademki us yoktur, izan körelmiş
Seçtiğin yol senin sence gidersin.

Be hey dostum bozma! safı, sadeyi
Rayihası bulandırır mideyi
Sonuç; vahim doldururken vadeyi
Biletini alır önce gidersin.

Ne dost kalır, ne yaren bu alemde
Silinirsin bir çizgi, bir kalemde
Hem sorar, hem oynatırlar; suç kimde?
Eller takar burna kanca gidersin.

Sorgu, sual edilirken töreden
İnce elek eler binbir evreden
Bir, iki, üç... beş, on yetmez çevreden
Kilometre sayar bin’ce gidersin.

Agâh olda çekme boşa zahmeti
Yüklenme hiç daha zanı, töhmeti
Nasihatim oki; bırak gıybeti
Vebal ile zinhar dince gidersin.
................... Agâhî Dursun Bayrak