Ana yar kokusu var
Mavzerimin ucunda
Ucu sönük ciğaram
Onulmaz yaralarım
Gökyüzünde şenlik
Fişek tarlasından/


Hani nur yüzüne sürdüğün
Kara mintanım varya ana
Sonra çilekeş ellerinle
Sökükleyip yuduğun
Mübarek alnının
Terinden…


Kız sözlerin vardı
Hacı hasanın kızı ayşa
Bekler/mi yolumu
Kır ineğin döşüne
Girmiştir sancı
Çifte buzağı yüreği/
Seyranda…


“Cücükleri kaç saydın ana
Çil tavuğun ardından…”


Beni sorma ana
Beni sorma/
Gözleri sulu sepken
Yağmur düzlerindeyim
Saçlarıma bitli kıran
Sözlerim doludizgin
Ölüyorlar ana/
Alınlarına yüz değmemiş
Bıyıkları taze terli
Yiğidolar ölüyor


Sitem değil bu ana/
Bu emek kılı kırk yaran
Sırtında iki yüz kiloluk
Hürriyet taşıyan seyit onbaşının
Ayakları öpülesi canının diyetidir


Ve/
Kuru ekmeğe
Kurtlu üzüm hoşafının
Aç midelerde sesi
Kefene nasip olmayan
Acı yüzlü tenlerin
Efesidir/


Türkülerde çağlayan
Onbeşli nefesidir…

O kızın gözü yaşlı


çok mutlu oldum bu özel 18 mart Çanakkale şehitleri haftasında bu şiirim armağan olsun
o yiğidolara şiiri güne taşıyan sayfa yönetimine ve tüm şiir seven dostlarıma saygılarımla...