Mısır’a Sultan olsam Züleyha boyun bükse
Hem Aslı hem de Şirin ellerime su dökse


Aşkına pervaneyim ister verem desinler.
Bana Sultan Süleyman; sana Hürrem desinler.


Muhipbin olmuşum yâr, bir yer ver otağından,
Saplandım çamuruna, al çıkar batağından.


Dudağımın kenarı kurumadan ıslandı,
Sağ gözüm ağlar iken sol göz neden paslandı?


Baykuşları yalıdan sürüp eyletmediler.
Bülbül aşikar iken gülü söyletmediler.


Oturmuş eyvah çeker aşkın sekeneleri,
Ben gibi avaz eder tutuşan signeleri


Gözler mahsun sen mahsun kirpiklerinle kandır,
Mum ateşi yanakla dokun tenimi yandır.


Şeb’istanım sâfadan koparalım ipleri,
Gel lûtf eyle aşkınla dolduralım küpleri.


Sevgili sen bana aşk şarabından içirdin,
Saray hanlarım vardı saltanattan geçirdin.


Ben savrulayım artık rüzgâr benim yel benim,
Ey gönlümün mimarı şair benim dil benim.


Mecnun ile Kerem’in rütbeleri sökülsün,
Aşk denen şey keramet denizine dökülsün.


Bu dünyadan muradı ne sen alırsın ne ben.
Kerem Aslı yolunda ne sen kalırsın ne ben.


HARUN YILDIRIM


Muhibbi (sevgi,duyan, dost )
Şeb (gece )
Sekene ( bir yerde oturanlar)