dünya sevgisi ,gönül öldürür
gönlü diri ,benim kıblemdir
mezarlıklar beni güldürür
benim kıblem, gönüllerdir

ipin ucu kimde , bir görseler
pasta payı belişeni, sorsalar
mal kimin, mülk kimin bilseler
benim kıblem ,gönüllerdir

ne zaman canın sıkılsa
dert elinden belin bükülse
mezarlık seyret ,gönlün yıkılsa
benim kıblem gönüllerdir

Gönül alır, ah gönül satarım
Bir gönül kırılınca, tüterim
Gönül kuruyunca beterim
Benim kıblem, gönüllerdir

Tende bir et, bir et parçası
Hakkın ‘holiğram’ noktası
İnsan kainatın, arşı alası
Benim kıblem ,gönüllerdir

Ya sevecek, ya sevilecek
Ya aşıktır ,ya fakir olacak
Dertli gönüldür, ‘aşı’ tutacak
Benim kıblem gönüllerdir

Gönüller benim pazarım
Tecelligahı ‘hak’ nazarım
Çalınsın diye ‘şiir’ yazarım
Benim kıblem ,gönüllerdir

Ey gönül ay yüzlüye secde
Ay yüzde yansıyanı bilmektir
Eğer bilmezsen sanemleşir (putlaşır)
Benim kıblem, gönüllerdir

Zatına mirat, zatı alasıdır
Mirat ‘ayna’, oda gönüldür
Gurban olam, bu ne haldir
Benim kıblem gönüllerdir

Kağbe’de ‘ halka’ namaz
Çember biçiminde niyaz
Yüzyüzeliğe Kağbe; Naz
Bnim kıblem gönüllerdir

Gönül miracım,yarsuadım
Gördüğüm her cana ,sordum
‘Hiç miraca çıktınmı’ dedim?
Benim miracım gönüllerdir