bir düğün izledim
bir birinden güzel iki genç
davullu zurnalı
ne güzel düğündü o
gülüyordu yüzleri
vardı güzel hayelleri elbet.

zaman aktı zaman geldi
ilk senesinde ilk cocuk
sonraki seneler ardı ardı
yedi coçuk
emekleyerek bir zaman sonra ayaklandılar


varlıktan yokluktan habersiz
masum masum koşup oynadılar
farkındalarmı bilemem
on beşindeler şimdi
anladılar şimdi varlığı yokluğu


bir lokma ekmek için birbirine düştüler
sonra düşündüler anladılar
çare gurbette düştüler yollara
kah sokak sokak dolaştılar
kah parkta yattılar

sanki sarhoştular varmadan farkına
her biri bir zümreye düştü
biri dükkan soyar
diğeri kap kaç yapar
her defasında ayrı meyhane
her gün ayrı zina

şimdi onlar farkındalarmı bilemem
o güzelim çiçekler kuru birdal
sanki birer diken
cevredeki bakışları anladılarmı bilemem

suçlu kim azıcıkta olsa biraz ben biliyorum
peki onlar biliyormu
yada sen biliyor musun

zaman aktı her zamanki gibi
bir gün bir ceset iki büklüm
soğukta donmuş kimliksiz
kimsesizler mezarlığında yatar

bir zaman sonra polis telsizinde bir annons
sahilde boğulmuş bir ceset
yine kimliksiz yine kimsesiz

bir gün ajanslarda bir haber
birkuyumcu soygununda polisle catışan
iki kişi vurularak öldüler
onlar farkındamı yanyana yattıklarını
kim bilir belki
ben farkındayım biliyorum
ama suçlu kim.


beycan gökbulut