Yıkılmış nefsin kalesi süretler pervasız
Aleni fuhşiyat yürüyen cesetler gamsız
İlerici ya... zihniyeti gerisinden habersiz
Cehennem narı yutmuş karnı tok şerefsiz

Yediği haltlar pişirmiş lakin kokar mendabur
Karnı ağzında benefes dili dönmez ölme dur
Başına ayak ayaklarına baş desen yeridir
İnsani görünümlü fitneci cehennem ehlidir

Kalp gözün âmâ düz yol olsa yine düşersin
Dönüp bir bak hayatta kaç adım ilerdesin
Binlerce asır yaşasan da yine ölmektesin
Bastığın toprak sensin sinende yürümektesin

Doçent,prof,doktor âlem-i faniye tapar yekpare
İlmiyle vaveyla eder kendi kendine alim biçare
Ahlakı örtüsüz cerehatlı başa merhem ne çare
Hırsından salyaları akar ağzına sığar teyyare

Sözümüz ağır elbet davamız Hakkın kelamı olunca
Sen kendin bilirsen biz Nur-u hakikati anlatırız yolunca
Senin dînin sana benim ki bana görürüz mizan kurulunca
Anlarsın lakin defterin dürülmüş sol eline tutuşturulunca