Sükûtuna razıyım ey gönlümün varisi
Sen ki sine içinde bana benden yakınsın
Şu göğsüme yüklenen veda denilen hissi
Gömdüğünde derine hangi tavrı takınsın
Ya da bu gönül en zor yaman dille yakınsın


Sen ki gülşen içinde bülbülün abidesi
Sen ki narin büyüyen nazlı gülün fidesi
Sen ki güle bal döken zambağın akidesi
Senden sonra orada tek dahi köşk istemem
Senden sonra düşümde yârensiz meşk istemem


Ey sevgili mümkün mü sana etmek intizar
Lisanımda çoğalır dualar azar azar
Hâlinden incinsem de yine ruhum bahtiyar
Darağacında canı asıp dursan nafile
Son arzumu sormadan sehpa kursan nafile


Gözlerinin halesi oynaşırken şafakta
Hazanı yaşayamam ağırlaşan afakta
Kalbini muammada nefsini koyma hakta
Silk üstünden uykuyu toplanıp usul usul
Hamasetlik adına tutsan kendini mesul


Rabıtamı gösteren alnımdaki tüm çizgi
Her zerreme yerleşen kendinden emin sezgi
Ömrüme mühürlenmiş öyle diyorsa yazgı
İnadına sen varsın tutulan nefesimde
İnadına sevdasın yutulan nefesimde.


Nezahat YILDIZ KAYA