Anılması bile anlamsız bir adam
Kel
Korkak
Kambur.
Dişleri çit kıyısı gibi kirli.
Yaşaması bile gereksiz biri.
Adı lazım değil
Soyadı deli.

Yıllardan 1982
Sevdaları seher seli
Yediği insanlık
İçtiği hayır serisi
O yıllarda adı içli.
Simsiyah saçları
Korkusuz bakışları
Yıkılmaz sanılırdı bileği.
Hey gidi yağızım hey gidi…

Yıllardan 1982
Yağızın başında kardeşlik fikri,
Yüreğinde bir gözün rengi,
Serde özgürlük, yürekte yangı
Düşünüyor;
Yok mu ikisinin bir arada şansı…
Bir tarafta kardeş kavgası
Bir tarafta önleme çabası
Ve bir tarafta kardeş kavgasına çanak tutan adamın
Kızına duyulan büyük aşkı…
Vay be Yağızım vay
Bula bula o kızımı buldun diyeceğim ama
Kızın günahı ne bu arada…
İki ucu boklu bir değnek
Çaren yok Yağızım eline değecek…

Haber salmış yavuklusuna,
Beklemiş okul avlusunda,
Saatler tan vaktindeyken
Sarılmış söğüt duldasında…

Almış sevdiğini koluna,
Hırsız gibi girmişler baba hanına
Açmış ellerini şükür Allah’a
Çalınmış kapıları dörtnala…

Ve gece
Ve uzun
Ve soğuk
Kapılar kırılacak ya açılacak,
Açsan dert, açmasan dert,
İçerde çanakçının kızı
Dışarıda hava sert,
Çökecekler ümüğüne Yağızım
Niyetler namert…
Kaç be yağızım kaç
Namert sofrasına mert oturulmaz
Kaç be Yağızım kaç
Kaçmakla korkak olunmaz…

Ve
Ve kırıldı kapılar
Yağızın sevdiğini elinden aldılar
Bileklerine kelepçe taktılar
Koca delikanlıyı bir anda yaktılar

Ah be Yağızım ah
Bir Bayrampaşa, bir Mamak’ta
En sonunda Sinop’ta
Milyon dosya açmışlar
İşkencelerle yıllarını almışlar
Sevdiğine söz edince
Bir aklın vardı
Onu da çalmışlar…

Sonra tayyareden bir af,
Bitmiş adam! olmuş saf,
Kıça tekme, şerefe küfür
Yuhlar olsun size; bu ne gaf! ...

Anılması bile anlamsız bir adam
Kel
Korkak
Kambur
Dişleri çit kıyısı gibi kirli.
Yaşaması bile gereksiz biri.
Adı lazım değil
Soyadı deli.
Anlamak için o yılları,
Yaşamak gerek belki…


22.04.2002-Ankara


Ender Pehlivan