Bin hengâme içinde
Yaşamak adına
Ümit çiziyorum
Hayat tuvaline.

Yüzyıllardır tutsak yaşamış gibiyim.
Hiçbir aşk boy vermedi, vermiyor.
Gözyaşıyla beslendiğini sandığım
Bahar gelmiş dağlarımda
Hiçbir şey yeşermiyor.
Çıkıp gitmek var mı bu oyunda?
Vazgeçmek, yaralandım diye.

Yüzyıllardır boşa yaşamış gibiyim.
Güvercin azat eder gibi
Bin tutam sevgiyi
Saçtım avuçlarımdan uçuruma.
Ne kaldıysa yaşadıklarımdan.

Yüzyıllardır hep başkaları için yaşamış gibiyim.
Köprüleri kurmuşum hep bir boşluğa.
Niteliksiz, değersiz duyguları değerli bilmişim
Ve onlara kalbimi bağlamışım boşu boşuna.
Düğüm olmuş boğazımda kelimeler, konuşamamışım.
Lakin seçilmiş bir damla sevgiyi
Büyüsün, okyanus olsun diye
Saklamışım yıllarca,
Kendimden bile, köşe bucak.

Yüzyıllardır beklediğime değdi ya
Artık geçen günler anlamsız
Okyanuslar ümidi köprü yaptı nasılsa
Taşıdı sevgiyi, taşıdı aşkı,
Kendiliğinden ulaştı ya.

Bin hengâme içinde
Sevgi adına
Aşk işliyorum
Kalp dokusuna.

Reyhan Yonat