Şafak vakti halen uyanıktı şair.
Bir mektup yazdı size dünyanın dört bir yanını anlatan.
A ile b nin kavgasını.
C ile d nin sevdasını.
Kimsesiz ya da aç bir çocuğun ağlamasını...

Şafak vakti halen uyanıktı şair.
Gözleri dolu dolu.
İşkenceden vücunda kalan tek ize baktı.
Bırakmıştı sigarayı,
Dayanamadı bir sigara yaktı... (yakmadı hayal etti sadece)

Şafak vakti halen uyanıktı şair.
Bir mektup yazdı size yurdunu anlatan.
Neden şarkıların, şiirlerin bir dili olduğunu sordu.
Tılsımlı bir şey dedi vatan sevgisi.
O kadını halen sevdiğini söyleyemedi...

Şafak vakti halen uyanıktı şair.
Çeşit çeşit sesler yankılanıyordu boş sokaklarda.
İşte! Yazsa yüzlerce dize yazardı o boş sokaklara.
Birinci sınıf bir şairden neyi eksikti.
Kitapsız şair olmaktan başka...

Şafak vakti halen uyanıktı şair.
Bir mektup yazdı size dünyanın dört bir yanını
Ve yurdunu anlatan.
Çaresizliğim sensin demek istedi o kadına.
Siz de duydunuz işte...

Şafak vakti halen uyanıktı şair.
Susan çocuk seslerini dinledi.
"Anne" diye ünledi.
Çıplakça anlatabilmek her şeyi,
O kadar güçtü ki...

Şafak vakti halen uyanıktı şair.
Ay evine dönerken,
Güneşin ilk ışıkları ile yıkadı yüreğini.
Yanık bir çoban türküsü düşledi.
Ağladı...

Şafak vakti halen uyanıktı şair.
Son uykusuna hazırlanıyor gibi huzurlu.
Bu mevsimde çiçek açmıştı ıhlamur.
Usulca sokuldu yanına, okşadı çiçeklerini
Sen ağlama dedi...

Şiir ve Yorum Mehmet Fikret ÜNALAN