Ne umutlar vermiştin masumane yüzünle
Meğer kin doluymuşsun, bitmemiş aşkla kavgan
Mutluluk diledikçe her nefeste hüzünle
Doldurdun lan sen beni, bu muydu senin sevdan?

Sen sevgili değil de kukla istedin kukla
Yetmedi alay ettin içimdeki çocukla
Yaprağı açılmadan solan o tomurcukla
Soldurdun lan sen beni, bu muydu senin sevdan?

Yıkılmaz zannettiğim kaleler çıktı kumdan
İncitip kırmadıysam o da Allah korkumdan
Her gece bir kabusla ter içinde uykumdan
Kaldırdın lan sen beni, bu muydu senin sevdan?

Ben mısralar dizerken kalbimdeki yaraya
Hiç layık görülmedim gönlündeki saraya
Üç beş serseri ile bir olup makaraya
Aldırdın lan sen beni, bu muydu senin sevdan?

Aşkımı ihanetle düşürürken dillere
Nefret ile baktım hep kenetlenen ellere
Cüzzamlı rüyalara, Vebalı hayallere
Daldırdın lan sen beni, bu muydu senin sevdan?

Gurur duy yaptığından, gurur duy eserinden
Hiçbir mermi bu kadar vuramazdı derinden
Dosta düşmana karşı insanlık defterinden
Sildirdin lan sen beni, bu muydu senin sevdan?

Övünsün hatıralar, övünsün seninle dün
Lanet olsun sayende oldum gönüllü sürgün
Dünya’mı altüst ettin, ne güldün ne de bir gün
Güldürdün lan sen beni, bu muydu senin sevdan?

Yedi düvel barışsa bitmez bendeki savaş
Vallah billah yerimde taş olsa erirdi taş !
Mezara ne gerek var, bak işte yavaş yavaş
Öldürdün lan sen beni, bu muydu senin sevdan?