MADENLER KİMİN?
Maden kömürünün kara bağrından,
Çıkma mutluluğuna erenlerindir.
Bir lokma ekmeği yeme çağrından,
Kendi canlarını verenlerindir.

Grizu patlayan ocaklarından,
Alevle oluşan sıcaklarından,
Ölüsünü tutan kucaklarından,
Ağıt yakıp dize vuranlarındır.

Ardına bakmadan madene koşan,
Elde kazma kürek çalışıp coşan,
Tünele inerken yolundan şaşan,
Ocak numarası soranlarındır.

Binlerce ton kömür serercesine,
Parayı patrona verircesine,
Dehlizlerde tünel örercesine,
Kömür ocaklara girenlerindir,

Yer altında kömür tozunda yatan,
Yalnız kırk liraya canını satan,
Linyit yatakları denildi vatan,
Can verme sırrına erenlerindir.

Ölüm gerçeğini tarih yazacak,
Ülke madenciye mezar kazacak,
Bu köhne çarkını bu halk bozacak,
Bu sistemi yere serenlerindir.

Ölen canı görüp yandı yıkıldı,
Bir mezara Üç yüz bir can tıkıldı,
Beş tutuklu işin içinden çıkıldı,
Kölelik zinciri kıranlarındır

Göz yaşı yerine kanlar döküldü,
Evinin direği tutmaz büküldü
Ciğeri yerinden çekip söküldü,
Maden toprağını görenlerindir.