Biraz öte git
Biraz istifini boz
Hep aynı 
... Aynı tas taraksın, hayat

Limelensen
Parçalansan
Değişmez çarkın
Dönme dolap
Hep aynı kuyruk
Hep aynı dokusun
Değişmez huyun

Misallerin olmasa
Anlaşılmaz asrın
Böyle gelmiş
Böyle gidecek
Şiirler yazılacak
İlelebet
Mısralar Konuşacak
Kahrolsun 

Oysa ne kadar masumdur insan
Güzel düşler kurar
Güzeli hayal eder
Hep uzak durur çirkinliklerden

Sonra ne olur 
Ne yaşar 
Ne yaşamaz
Bir bakarsın
Kötü olur

Pusular kurulur
Pilanlar yapılır

Değişmez yapı

İç içe geçer bloklar
Labirent oluşur

Herkes bilir
Nihayet son dur
Bilsede gerçeği
Bir ilmek atmaz

Reyting için 
Reklamlarla yaşanır

Kan kanla yıkanır
Bir dokunulmazlıktır
Alır  yanına özünü
Gider tek başına

Yıldırır
Köküne kibrit suyu misaller

Çek perdeyi hayat
Gözüm görmesin geceyi
Takıldı pencerelere isyan
İnsanlıktan yoruldum

Gücüm bu kadar