Tabiat ananın memelerinden sağılan kimsesizlik
Çöl edasıyla dolaşıyorken morarmış dudaklarında kevaşenin
Hangi tarafından tutsa deliliğini
Bir parça sigara dumanı yok ediyordu
Dudak kıvrımına tünemiş umutlarını

Mevsimlerden turkuaz
Zamanlardan intihar…

…

Çürümeye yüz tutmuş hayaller hapsediyorum
Griye çalan gökyüzünün altında
Araba camına tutunmaya çalışan yağmur damlacıklarının içine

Sırtını dönmüş bir bahar bükülüyor ellerimin arasında
Ağzımda sararmış duanın göbek adı
Sende biliyorsun
Sırtında taşıdığı araf yüküyle
Beli bükülmüş bir ayazı bekliyor
Sonbahar’ın kapısına tünemiş baykuş

Hayır daha değil
Kimse acısını ay doğumuna hazırlamış olamaz

….

Umutsuzluğa bağlanan kurdelanın rengi ölüm
Toprağa gömülen gökkuşağının ışığı matem
İçimdeki en gizli sokakta atıyorum voltamı sakince
Adımlarımı takip ediyor buzullar
Üşümek haddi değil kurduğum oyunların

Tadı devrik sevişmeler çalınıyor dilimin ucuna
Titriyor bedenimin izbelerinde saklanan şeytanlar
Emin olduğum tek şey ise
Affını bekleyen bir çift sanrı taşıyor olması gözbebeklerimin

Tozlu tekerrürlerin perdesi kalktığında
Bir kadehte sunuyorum sana özgülüğünü
Kötülüğün tadını insan teninde tad
Zarif gökgürültüleri eşliğinde yankılanırken ilahiler
Ruhunun maneviyatı kabuğunu kırmış yağmurlarla yıkansın istiyorum...



Ve
Sessizliğime sığınan paslı ninnilere andolsun ki
Delik deşik günlerden sıyırıp masumiyetini
Sadakatimin orucu bittiği ten de tapacağım
Zencefil kokulu zinanın gizli mabetlerine…