belki bir gün kefaret uykusundan uyanırız
ağıtların üzerine atlarız roboski’ de
annelerin dilinden gidenleri toplarız
aklımızda hamza’ nın yüzü
kaç gideni anarız mezarsız şehirlerde
ve kaç ovaya buğday ekeriz usulca
kim bilir
hangi hanede kanatlanıp mavi oluruz
kalplerimizle ellerimizi ayaklarımızı keseriz
belki çocukları yakarız vicdanlarımızda
çünkü
çocukların kokuları cennet, sesleri yağmur
olur ya giden babalar döner inanırız
anlatırlar dönüş yolunu kaybettiklerini
işte o zaman burnumuzun direği sızlar
malum
secdede ellerimiz hep dua etti
kurşuni gecelerde yaslanıp türküler asarız
olur ya tekrar toplanırız
çocuklar babalar ve biz
belki de suriye’ de ırak’ ta burda evler inşa ederiz
lşıkları olan
sofralarımızda bereket kadınlar oturturuz
mahlasları ana olan
yeter ki umud olalım sessizliğe
olur ya bahar gelir dağlarımıza
bakarsın kudüs kurtulur
olacak ya çocuklar ölmez
sonra gülen yüzler halaya durur hakkari’ de
haddi aşmadan kardelenleri toplarız güneş vakitlerinde
zemheride acıları duman duman yakarız
gün olur da insanları severiz ayrımsız
belki
bir gün sazı sözü biz alırız yeni bir türkü için...



Sermin Çınar/İzmir(H.Y.K)



hasret