6
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1546
Okunma
Korkuyor Karabela
İsmi gibi , sıfatı gibi
Çökmekten korkuyor ; yüreğine, yüreğime…
Kayboluyorum gözlerinde.
Kayıp yüreğimle,kürekler çekiyorum kıyıya
Savruluyorum sende,
savruluyorum seninle…
Hep aynı son, aynı Akıntılar !..
Yetmiyor Descartes’ın;
“Düşünüyorum o halde varım” felsefesi…
Ben düşündükçe yok oluyorum
Kayboluyorum son/suz/luğun girdabında
Kayboluyorum yüreğimin gri sokaklarında
Bazen diyorum bir silahım olsa,
tam ortasından vursam,
yok edebilsem beni,
ben/in içerisindeki aşkımı / seni…
Yüreğimde titriyor ellerim ; YAPAMIYORUM
Şakağımda hissediyorum yüreğimi; VAZGEÇEMİYORUM…
Seni Seviyorum !..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz