ACI ÇEKEN BEN, MUTLU ÖLEN SEN

saklambaç oynar gibi keşkelerimi aradım.
meğer acabaların arkasına gizlenmiş!
acaba onu sevse miydim?
acaba mutlu olur muydum?
acaba elele birlikte yaşlanır mıydık?
acaba torunlarımızın elinden tutarak parka gider miydik?
acaba o da bütün bunları ister miydi?

ve yaşamım hep böyle geçti.
dönüp te geriye baktığımda, onca yaşamda iyi kilere meğer hiç yer vermemişim.

topladım,
çıkardım,
çarptım,
böldüm,
geriye sadece acabalarla keşkeler kaldı.

nihayet bugün uslandım.
ve şunu gördüm;
zaman geçmiş!
şimdi çok istememe rağmen, bu hayaller bana uzak!

ve sana dair bir karar verdim;
" sadece ve hep seni seveceğim."

inanmazsan bu vaadime, ölümün üzerine yemin edeceğim.
yemin edeceğim ki, acı çeken ben olayım, mutlu ve huzurlu ölen sen!..

Hüma Rfkan