kollarını aç san
yine dönsen bana
çok özledim desen ,
gel sen yeter bana

ben aşığım sana , hep sana
seviyorum seni anlasana
içimde o hasretin ,hala ateşi var
ah nasılda yandım susadım sana

zaman denen meyhanede
içtim kana kana
ama doymadım sana
doymadım sana

farz et ki bir rüyaydı
yaşadıklarımız
farz et ki uyandık biz
geç kaldık aşka

tadı yok artık buraların
sensiz hayatın anlamı yok
şaraplar mahsen de bozuldukça
içki dokunuyor hem canıma hemde kanıma

bu devirde içki tadında
kalmamış aşklar
sarhoş alemin kralı değil
artık hayatlar

çok gördüm ben
sevip sevip de ayrılanlar
içip içip orada burada
kendini unutanlar

ah nasılda özlerim ben seni
geçmiş zaman olur gönlümün avuntuları
bir film gibi geçen ömrün
varmıdır sende hala itibarı


nedenli , nedensiz ,
hep kasa tura ya kurban gidiyor
geçmiş zaman oldu bak
şu gönlümün avuntuları

belkide çoktan kaybolduk biz
dağıldık ,ümitsizliğe düştük o gençliğin ilkbahar ayında
şimdi hayatımızın baş rolleri ,
takılı kalmış kader denen illetin ağlarında

acımasızlığın maskesi
bizi böyle hep ağlatıyor ,
yüzümüze şeytanın tebessümünde
hayat inadına sırıtıyor

en olmaz yerimizden
can dostumuz bildiklerimiz incitiyor
umutsuzluğumuz bizim böyle hep yarım yarım içimizde
her gün ölümle bedenimiz yüz yüze yüzleşip can derdinde pençeleşiyor

sanki çektiklerimiz yetmiyormuş gibi
hayat kaderimizle alay edip üstüne bir de kumar oynuyor
şimdi ne sen kaldın eskisi gibi yerli yerinde
şimdi ne de ben kaldım eskisi gibi güzellik abidesi değilim, zaman sayesinde










c.ceylan yılmaz